
|
Roosendaals Toneel |
|
Toneelvereniging |

|
Wie zijn wij? |
|
Historie |
|
Lid worden? |
|
De Productie |
|
Kalender |
|
Foto’s |
|
Gespeelde Stukken |
|
Links |
|
Nieuws |
|
Gastenboek |
|
Jaarverslag 2007
|
|
Jaarverslag 2008 |
|
Ons adres: |
|
Jaarverslag 2008 |
|
We staan weer aan het begin van een nieuw jaar en dat houdt automatisch in dat we altijd even terugblikken op het afgelopen toneeljaar. Aan mij deze keer de eer om het jaarverslag te schrijven. Roosendaals Toneel bestaat dit toneelseizoen 90 jaar. Dat grote getal 90 bracht me op een idee om in dit jaarverslag eens wat meer naar verschillende getallen te gaan kijken.
Eerst even over de vereniging in het algemeen. Zo waren er in het begin van 2008 23 mensen lid van onze vereniging. Daarvan waren er 7 mannen en maar liefst 16 vrouwen lid. Aan het einde van 2008 waren er nog steeds 23 leden, maar wel met 2 wijzigingen. Het aantal mannen en vrouwen bleef echter ongewijzigd. Aan het einde van het jaar hebben maar liefst 9 leden Jongeneelen in een van de achternamen. En 3….en een half Stofmeel als achternaam. In totaal heeft Roosendaals Toneel nu 154 toneelstukken gespeeld de afgelopen 90 jaar en zijn we nu dus bezig aan ons 155e stuk. Daarvan zijn er 99 volwassenstukken, 16 kinderstukken en 39 eenakters.
Uiteraard blikken we in het jaarverslag altijd terug naar de gespeelde productie. In 2008 was Robert Poncin onze regisseur, het was de tweede keer dat hij ons regisseerde. Het vorige stuk onder zijn hoede was een groot succes en dus hadden we er weer het volste vertrouwen in dat Robert een mooi stuk samen met ons op de planken zou zetten. De repetitieperiodes verliepen vlot en ook net als de vorige keer werd de tekst weer snel eigen gemaakt, iets wat dit jaar geloof ik wat moeizamer verloopt…. De optredens waren op een hele nieuwe locatie voor ons en wel in de vernieuwde bibliotheek Parrotia. Wat erg fijn was, was dat we al vroeg in Parrotai mochten repeteren, wat zeker ten goede kwam aan de inleving voor de spelers. Lang werd er getwijfeld of het stuk wel het publiek genoeg kon boeien. Tijdens de in totaal zes uitvoeringen werd al die twijfel gelukkig van tafel geveegd en was ook de recensie in de krant en van de recensent erg lovend. Ik heb over deze productie ook wat cijfers verzameld. Er kwamen in totaal exact 212 bezoekers en daarbij is er 1943,00 euro aan recettes opgehaald. Een geslaagde productie dus. Het script van het toneelstuk “Fausto en Giulia” kende 65 bladzijdes, in totaal waren er 11 personages gespeeld door 10 spelers. Daarvan waren er 4 mannen en 6 vrouwen. Voor het decor is er in totaal 85 meter aan stof gebruikt in vier verschillende kleuren. Robert Poncin heeft in totaal 68 zakjes chips gegeten na afloop van de repetitie en de uitvoeringen….
Ook is er een nieuwe traditie ontstaan gedurende de repetities van “Fausto en Giulia”. Keyenburg is nog wel goed genoeg om te repeteren, maar voor de naprepetitie wordt nu uitgeweken naar de buren bij de Calypso. Ik heb even research gedaan bij de altijd vriendelijke barman en hij kon mij vertellen dat er over het hele vorige jaar in totaal maar liefst 54 porties Nacho chips met dip zijn besteld. Over de Duvel kon hij helaas geen exacte getallen geven, de tel was hij ondertussen kwijt geraakt…. Dat narepeteren werd ook voortgezet na afloop van de repetities en uitvoeringen in Parrotia. Dan was niet de Calypso het middelpunt, maar de Raetskelder. Ook hier wordt Roosendaals Toneel inmiddels met open armen ontvangen en hebben we zelfs een eigen hoekje gecreëerd. Dit keer was het niet de Nacho chips die favoriet waren, maar ook de bittergarnituren waren niet meer te tellen….
Tijdens de zomerperiode was het zoals gewoonlijk wat stiller. Geen uitvoeringen en ook geen repetities. Maar, in het diepste geheim waren 4 mensen van de vereniging wel enorm druk bezig. Er werden stiekeme uitstapjes gepland, onder de noemer…….“Charleroi”. Op 19 december was het dan eindelijk zover. Roosendaals Toneel vierde haar 90 jarig bestaan. Een enorm groot getal, waar we natuurlijk erg trots op zijn. Dit moest uiteraard gevierd worden en wel in Cafe de Veestallen aan de Kade met een “heerlijke” (ahum) barbecue, lekker wat drank en vooral veel gezellig kletsen. Dit keer was er 1 jubilaris en niet de minste. Het betrof onze eigen voorzitter Ad Stofmeel. Hij werd deze avond dan ook mooi in het zonnetje gezet en door zijn nichtje Ineke op gepaste wijze toegesproken. De volgende dag werd het vieren van het jubileum voortgezet. ’s Ochtends vertrokken we gezamenlijk met de trein vanuit Essen naar het uiteindelijke eindpunt…., wat Antwerpen bleek te zijn. Helaas was dit voor niemand nog een verrassing, maar dat mocht de pret niet drukken. Met een heerlijk tasje vol met lekkernijen, die sommige helaas in de trein al helemaal verorberd hadden, gingen de deelnemers verdeeld in 2 groepjes Antwerpen in om een door de jubileumcommissie, bestaande uit Ad Stofmeel, Cees Jongeneelen, Ineke van Rijsberen en ik zelf, een subliem in elkaar gezette speurtocht te lopen. Deze speurtocht leidde de groepjes langs schitterende oude monumenten, havens, standbeelden, pakhuizen, een begijnenhof, diverse cafés en niet te vergeten de hoerenbuurt. Ze worstelde zich een hele middag door de moeilijke vragen, vroegen omstanders (die al dan niet eerlijk antwoord gaven) om hulp, liepen af en toe verkeerd en lasten zelf hier en daar een pauze in om een hapje en een drankje te doen. Na een lange tocht kwam iedereen in het centrum van Antwerpen bij elkaar om onder het genot van een heerlijk drankje de uitslag af te wachten. Hier werd nog wel wat over nagediscussieerd, maar dat mocht de pret niet drukken. Ook over het jubileum heb ik voor jullie wat getallen op een rij gezet. Op de vrijdagavond van het jubileum waren er in totaal 28 leden en aanhang aanwezig. Iedereen kreeg 3 consumptiebonnen. Onze voorzitter was maar liefst 40 jaar lid van onze vereniging. In totaal heeft hij al 54 rollen gespeeld en is nu dus bezig aan zijn 55e rol. Op zaterdag gingen er uiteindelijk 8 mensen mee (dit exclusief de jubileumcommissie), terwijl zich er eigenlijk 18 hadden opgegeven, nog altijd jammer…. De totale afstand van de speurtocht bedroeg 5,6 kilometer en ze moesten 32 vragen beantwoorden. ’s Avonds gingen er nog 8 mensen mee uit eten. De jubileumcommissie is in totaal 3 keer naar Antwerpen afgereisd om de tocht in elkaar te zetten. Daarbij werden 8 verschillende biermerken door 2 personen verorberd in ’t Waegstuk en daar werd 1 heuglijk feit medegedeeld…. (dat hopelijk over 16 jaar ons nieuwe apsirant lid zal zijn…)
Inmiddels zijn de repetities voor de jubileumproductie in volle gang met een voor ons zeer bekende regisseur, namelijk Ad van den Kieboom. Al vaak hebben we onder hem gespeeld en altijd genoten van zijn zelf geschreven stukken. Ook dit jaar heeft hij weer een familieproductie geschreven, wat weer erg leuk lijkt te gaan worden. Bij Ad van den Kieboom blijft het altijd weer een verrassing wat hij zal schrijven en vooral wanneer hij de tekst af heeft. Ook dit jaar was dat weer het geval. Ad heeft er zijn fantasie weer vrolijk op los gegooid, met hele uiteenlopende personages. Zo heb ik vernomen dat er onder andere een reuze vis en een reuze vlinder in mee doen. Ik zit eigenlijk nog stiekem een beetje te wachten totdat hij er weer een reuze vogel in schrijft, aangezien ik nu toch op tijd bevallen ben, wil ik hem best nog wel een keertje doen….. Nog maar 2 maanden te gaan en dan zijn de eerste uitvoeringen er alweer. Hier heb ik nog niet zoveel cijfertjes om over op te sommen, maar toch een paar. Het is de zesde keer dat Ad van den Kieboom ons regisseert. De eerste keer was in 1993. Er doen 14 spelers mee, waarvan 8 vrouwen en 6 mannen, verdeeld over ontelbaar veel rollen. In totaal heeft Ad van den Kieboom al 6 keer afgezegd voor de repetitie….. Laten we hopen dat het daar bij blijft!!
Een laatste mooie meevaller vorig jaar was het bedrag dat we krijgen van het Prins Bernard Cultuurfonds. Voor ons 90-jarig jubileum willen ze ons dit jaar subsidiëren, een mooie meevaller, waar we voor de leden al een mooi feestje voor hebben kunnen geven. De cijfers die hier bij horen: Op 2 januari 2008 werd ondergetekende gebeld om 4.15 lokale tijd in de hoofdstad van Chili, Santiago, door Walter Wamsteker. Het totale bedrag wat we krijgen bedraagt 2400 euro. En op 15 december heeft Walter uiteindelijk de welverdiende cheque uitgereikt.
Leden, tot zover mijn terugblik op het afgelopen jaar. Het was wederom een mooi jaar om op terug te kijken. Ik wil jullie allemaal veel plezier toewensen tijdens de komende repetitieperiode en heel veel succes met de uitvoeringen.
Debby Dekkers-Jongeneelen 30 januari 2009 |
|
Het Jaarverslag over 2008 geschreven door Debby Dekkers-Jongeneelen
|